Executeur Artementair brengt orde in tijdelijke chaos en zorgt dat erfstukken een passende bestemming vinden ‘boven’ of ‘op’ de bank.
Hoe ben je hier ooit mee gestart?
‘Ik werd benaderd door een broer en zus die het huis van hun ouders leeg moesten opleveren. Er was veel dat in korte tijd gedaan moest worden en buiten hun eigen werktijd. Al snel diende de vraag zich aan wat te doen met de vele schilderijen, antieke meubels, sieraden en het zilver. Na een goed gesprek over wederzijdse verwachtingen nam ik de inventarisatie en herbestemming op mij. De klus werd ruim op tijd geklaard en vervolgens vond in alle rust de afhandeling plaats, met nog ruimte voor heroverwegingen of nieuwe inzichten. Daarna werd ik gevraagd voor bemiddeling bij een grote nalatenschap, waarmee de erven van een kunstenaar achter bleven. Vanaf dat moment wist ik zeker hoezeer dit werk mij past en hoe eervol het is om mensen te mogen ondersteunen tijdens zo’n kwetsbare periode.’
Vanwaar de naam Executeur Artementair?
‘Ik vind het mooi als in een naam alles besloten ligt waar het werk over gaat. De Executeur Testamentair is belast met een niet geringe klus. Hij of zij wil recht doen aan de wensen van een dierbare, maar heeft tegelijkertijd te maken met vaak onbekende zaken en beperkte tijd. Daarbij kan het ook een emotioneel beladen tijd zijn en geeft het daarom lucht om de kunstzaken aan een discrete professional over te kunnen laten, die wel empathisch is maar niet emotioneel betrokken. Zoals een advocaat de juridische belangen behartigt van een klant, neem ik de taken over van de Executeur Testamentair voor alles dat te maken heeft met kunst. Vandaar het woord Artementair.’
Wat is het verschil met een taxateur?
‘Een belangrijk aspect natuurlijk is zicht te krijgen op de (geschatte) waarde van alle werken. Het verstrekken van deze estimates maakt daarom ook deel uit van de inventarisatie fase. Bij die waardebepaling houdt het werk van de taxateur op maar begint mijn werk pas. Want in taxaties en geldelijke waarde alleen denken is louter transactioneel. Minstens zo belangrijk is de emotionele waarde van kunst. ‘Handelen’ in de geest van. Elk familieverhaal is anders en dat maakt dit werk elke keer weer bijzonder.’
Een vorm van herbestemming?
‘Dat vind ik een treffend woord, uitvinden voor wie of waarvoor een werk opnieuw bestemd is. De kunst is om werken waar geen binding mee is los te laten. Zodat iemand anders zo’n werk wél op de juiste waarde kan schatten. Zo heb ik vijftig originele werken een nieuwe plek gegeven in het Prinses Maxima Centrum, dankzij een schenking door de erven. Opdat de kunst gezien wordt en niet ergens staat te verstoffen. Bij de nalatenschap van de kunstenaar heb ik na weken ondergedompeld te zijn geweest in zijn oeuvre een essay geschreven voor zijn familieleden, met daarin mijn persoonlijke beschouwingen op het werk van hun vader.Was dat nodig voor de afwikkeling? Zeker niet. Maar ik doe wat gedaan moet worden om tot een passende afronding te komen.’
Kunsthistoricus Claudia Klerkx biedt ondersteuning bij het ontzamelen van erfstukken kunst en antiek. Zij werkte ondermeer bij Galerie Ron Mandos en als collectie- beheerder voor Alex Mulder. Claudia maakt deel uit van de PAN keuringscommissie.
Meer lezen? Neem een abonnement of koop een losse editie in de winkel.