Categorieën
2024 Highlights

De levende schilderijen van Refik Anadol in de Kunsthal

Digitale kunst is niet alleen een steeds belangrijk onderdeel van het gemiddelde museum, het is ook een medium dat zich bij uitstek leent voor innovatie en uitingen die je volledig meeslepen in hun concept. Zo ook het visuele spektakel van de Turks-Amerikaanse Refik Anadol (1985), dit voorjaar te zien in Rotterdam.

Refik Anadol is geïntrigeerd door de relatie tussen mens en machine, iets wat hij voortdurend uitpluist in zijn immense installaties. Hiervoor gebruikt hij allerlei geavanceerde technieken, van kunstmatige intelligentie en gegevensvisualisatie tot algoritmen. Het levert kleurrijke composities op, zien we in ‘Living Paintings’. Neem de Immersive Room: een driedimensionale architectonische ruimte, versterkt door licht en geluid, die je het gevoel geeft in een andere wereld te bivakkeren.

Afbeeldingen en gegevens tovert Refik Anadol om tot hypnotiserende kunst

Refik Anadol Kunsthal Rotterdam Tableau Magazine
De tentoonstelling ‘Living Paintings: Nature’ van Refik Anadol in Kunsthal Rotterdam. Foto: Bas Czerwinski

Ook intrigerend zijn de dataschilderijen, waarin Refik Anadol miljoenen openbare afbeeldingen en gegevens van landschappen omtovert tot hypnotiserende kunst. Anadol is de ideale kunstenaar voor iedereen die zich regelmatig afvraagt waar het eindigt, qua technologie en innovatie, en welke rol machines in de toekomst in zullen nemen. Maar ook als je daar minder mee bezig bent is het de moeite waard, vanwege de beelden die hij op je netvlies achterlaat. Niet voor niets bracht zijn Machine Hallucination vorig jaar 5 miljoen dollar op bij een veiling in Hong Kong; de duurste digitale kunst van een solo-artiest verkocht in Azië ooit.

Refik Anadol – Living Paintings: Nature
Kunsthal Rotterdam
t/m 1 april 2024

Meer lezen? Neem een abonnement of koop een losse editie in de winkel.

Categorieën
2024 Highlights

De levende schilderijen van Refik Anadol in de Kunsthal

Digitale kunst is niet alleen een steeds belangrijk onderdeel van het gemiddelde museum, het is ook een medium dat zich bij uitstek leent voor innovatie en uitingen die je volledig meeslepen in hun concept. Zo ook het visuele spektakel van de Turks-Amerikaanse Refik Anadol (1985), dit voorjaar te zien in Rotterdam.

Refik Anadol is geïntrigeerd door de relatie tussen mens en machine, iets wat hij voortdurend uitpluist in zijn immense installaties. Hiervoor gebruikt hij allerlei geavanceerde technieken, van kunstmatige intelligentie en gegevensvisualisatie tot algoritmen. Het levert kleurrijke composities op, zien we in ‘Living Paintings’. Neem de Immersive Room: een driedimensionale architectonische ruimte, versterkt door licht en geluid, die je het gevoel geeft in een andere wereld te bivakkeren. Ook intrigerend zijn de dataschilderijen, waarin Anadol miljoenen openbare afbeeldingen en gegevens van landschappen omtovert tot hypnotiserende kunst.

Afbeeldingen en gegevens tovert Anadol om tot hypnotiserende kunst

Refik Anadol is de ideale kunstenaar voor iedereen die zich regelmatig afvraagt waar het eindigt, qua technologie en innovatie, en welke rol machines in de toekomst in zullen nemen. Maar ook als je daar minder mee bezig bent is het de moeite waard, vanwege de beelden die hij op je netvlies achterlaat. Niet voor niets bracht zijn Machine Hallucination vorig jaar 5 miljoen dollar op bij een veiling in Hong Kong; de duurste digitale kunst van een solo-artiest verkocht in Azië ooit.

Living Paintings: Nature
Kunsthal Rotterdam
t/m 1 april 2024

Meer lezen? Neem een abonnement of koop een losse editie in de winkel.

Categorieën
2023 Highlights

De kracht van kunst: Ai Weiwei in de Kunsthal

Waar ligt de grens tussen activisme en kunst? Hoe zet je het een in voor het ander? Dé kunstenaar wiens werk dit soort vragen oproept, is de Chinese Ai Weiwei. Hij had een ingewikkelde jeugd, met een vader in ballingschap als gevolg van de Culturele Revolutie (1966-1976) en de studentenprotesten in Beijing. Ai Weiwei (nu 65) ontwikkelde zich steeds meer tot iemand die openlijk onderwerpen als corruptie en mensenrechten bespreekbaar maakt. In het gesloten China werd hij hiervoor meerdere keren gearresteerd en in 2011 belandde hij in de gevangenis.

Sinds 2015 ontvluchtte hij het land, waarna hij onder andere in Engeland, Portugal en Duitsland woonde. Zijn werk blijft ondertussen de wereld veroveren. Deze herfst kun je in de expositie ‘In search of humanity’ in Kunsthal Rotterdam zien waarom. Het is de meest volledige tentoonstelling van zijn werk tot nu toe en omvat een indrukwekkend overzicht van Ai Weiwei’s carrière, die inmiddels ruim vier decennia omspant. Opvallend is de grote diversiteit in vormen en genres die hij gebruikt, om zijn denkbeelden en ideeën tentoon te spreiden. Er zijn schilderijen, maar ook werken van Lego-steentjes, sculpturen, foto’s, video’s, installaties en readymades. Gemene deler is, ondanks alles, een zoektocht naar menselijkheid en een betere toekomst. Hierin hebben we, aldus de kunstenaar, allemaal een verantwoordelijkheid. Want, zoals hij zelf zegt: ‘Can a civilization that is built on the misfortune of others carry on forever?’

Ai Weiwei Kunsthal Rotterdam Sara Madou Tableau Magazine
Ai Weiwei, Crystal Ball, 2017, privécollectie. Foto courtesy Ai Weiwei Studio © 2022 Ai Weiwei

Zijn visie resulteert bijvoorbeeld in Forever Bicycles (2003), een sculptuur van stuurloze fietsen: symbolisch voor het feit dat je niet altijd zelf bepaalt waar je naartoe gaat, en een verwijzing naar het dominante Chinese regime. Ook bijzonder is Sunflower Seeds (2010), een vloer met ruim honderdduizend handgeverfde porseleinen zonnebloempitten die doet denken aan het ‘Made in China’ label. En After the Death of Marat (2018), waarin met Lego-steentjes een verdronken vluchteling wordt geportretteerd. Daarnaast maken de objets trouvés indruk: alledaagse voorwerpen die een nieuwe betekenis krijgen. Van de loopband van Julian Assange, een beeld dat zijn uitzichtloze situatie weerspiegelt, tot een met geheime Amerikaanse documenten gevulde speelgoedpanda. Op deze manier worden politieke onderwerpen zichtbaar, is het achterliggende idee, om te voorkomen dat we er te zeer aan gewend raken in een door nieuwsberichten overspoelde maatschappij.

Natuurlijk zien we ook de foto’s waar velen hem van kennen: met opgestoken middelvinger naar internationale monumenten en machtsymbolen. Juist in de huidige maatschappij, waarin democratie steeds meer onder druk staat, geeft het werk stof tot nadenken. Een tentoonstelling die toont hoe krachtig kunst kan zijn, met werk van een man die ondanks alles niet opgeeft en zijn creativiteit blijft inzetten.

Ai Weiwei – In search of humanity
Kunsthal Rotterdam
30 september 2023 – 3 maart 2024

Meer lezen? Bestel een losse editie of haal hem in de winkel.

Categorieën
2021 Highlights

We are animals

Met de tentoonstelling We Are Animals presenteert de Kunsthal een kunstzinnige dierentuin. Enerzijds is er ruimte voor vermaak in de vorm van bewondering voor dieren. Anderzijds uitden de kunstenaars kritiek op hoe de mens zich tot dieren verhoudt.

Zo is het controversiële werk van Maurizio Cattelan te zien. Bekend als provocateur toont hij een konijn dat verstijfd aan zijn oren hangt. Dit keer geen stunt met een banaan die aan een galeriemuur is geplakt, maar een confrontatie met het ziekelijke. Zoals Cattelan het zelf verwoordt: ‘De puurste vorm van kunst is tragedie’.

David Shrigley, I’m Dead, 2011, privécollectie
(foto: Anders Sunne Berg, c/o Pictoright Amsterdam)

Dieren zijn net mensen
Bij David Shrigley komen komedie en kunst samen. Speciaal voor deze tentoonstelling maakt hij een nieuwe reeks cartooneske dieren. Te zien is een foto van een staande kat die de ironische tekst “I’m dead” vasthoudt. Met als motto van Shrigley: ‘Het tegenovergestelde van kunst is niet humor maar incompetentie.’
Ook Daniel Firman lijkt met humor te spelen. Hij maakte een olifant die met zijn slurf aan de muur is bevestigd, zwevend boven de museumvloer. Het is een technische benadering van kunst, die vragen oproept over handelingen, gewicht en zwaartekracht.Vergelijkbaar maar toch anders is de levensgrote video-installatie van Douglous Gordon Play Dead; Real Time (this way) (that way) (the other way) uit 2003. Zoals de titel suggereert voert een circusolifant trucjes uit. Maar die kunstjes zou je in het wild nooit te zien krijgen.
Met We Are Animals zetten ruim dertig hedendaagse kunstenaars je dierbeeld op zijn kop, want zijn dieren net mensen of zijn mensen net dieren? Na het zien van deze tentoonstelling geef je zeer waarschijnlijk een ander antwoord op deze vraag.

Douglas Gordon, Play Dead; Real Time (this way)(that way)(the other way), 2003, © Studio lost but found, courtesy Gagosian (foto: Studio lost but found, c/o Pictoright Amsterdam 2020)

We Are Animals – Kunsthal Rotterdam
t/m 24 oktober
https://www.kunsthal.nl/nl/plan-je-bezoek/tentoonstellingen/weareanimals/